Per 1 april 2026 is het vernieuwde model Taxatierapport Woonruimte in werking getreden. De belangrijkste wijziging betreft het onderdeel funderingsrisico, dat in het nieuwe model nadrukkelijker moet worden meegenomen, onderbouwd en toegelicht.
Hoewel er geen sprake is van nieuwe regelgeving, wordt de wijze van rapporteren aangescherpt. Het funderingsrisico wordt niet langer aangeduid met kwalificaties als ‘laag’, ‘midden’ of ‘hoog’, maar uitgedrukt in risicoklassen van A tot en met E, waarbij A staat voor een laag risico en E voor een hoog risico.
Deze classificatie is gebaseerd op databronnen en modellen van onder meer het Kennis Centrum Aanpak Funderingsproblematiek en FunderMaps, waarbij factoren zoals bodemgesteldheid, funderingstype en grondwaterstanden worden betrokken. De gebruikte data heeft een indicatief karakter; de taxateur blijft verantwoordelijk voor de inhoudelijke duiding en de vertaling naar de uiteindelijke waardering.
Frictie
De funderingsscore wordt formeel pas zichtbaar in het taxatierapport, dat doorgaans ná het sluiten van de koopovereenkomst wordt opgesteld (in het kader van de financiering). Kopers kunnen daardoor relatief laat in het proces geconfronteerd worden met een verhoogd risico.
Met name bij een score D of E kan dit leiden tot:
- Aanvullend technisch onderzoek
- Negatieve impact op de taxatiewaarde
- Terughoudendheid bij geldverstrekkers
Ook de Vereniging Eigen Huis signaleert het risico dat kopers in een te laat stadium geconfronteerd worden met aanzienlijke extra kosten. Daarbij wordt gepleit voor eerdere beschikbaarheid van informatie en het opnemen van een specifiek funderingsvoorbehoud.
Kort samengevat:
Het funderingslabel draagt bij aan transparantie en een betere risicobeoordeling. Tegelijkertijd kan de huidige timing in het proces juist leiden tot late verrassingen en frictie tussen partijen.
Voor meer informatie of vragen over het bovenstaande kunt u contact opnemen met Iris Drent of Tim Boer.
